Aveiro - Viseu - Guarda - Spanje - Ciudad Rodrigo - Salamanca - Valladolid - Burgos - Vitora-Gasteiz - Deba - Frankrijk - Biarritz - Bordeaux
We zijn vandaag in alle vroegte vertrokken, gelukkig paste alles nog in de valiezen en de valiezen in de koffer :-)
Om 7 uur waren we weg. Geschatte aankomst in Bordeaux was 16.45 u.
Een kleine drie uur later al passeerden we de grens met Spanje. Goed gereden dus, er was dan ook geen verkeer.
De hele rit door Spanje (tot tegen 4.30 uur) hebben we enorm veel roofvogels gezien, sommige zelfs heel laag boven de auto, zodat we ze goed konden zien.
De grens met Frankrijk staken we over met wat motregen, we reden dan ook door de bergen.
Naar het einde toe werd het wat drukker op de baan, maar het viel geweldig mee.
Uiteindelijk bereikten we Bordeaux, na wat tussenstops en een uurtje verder draaien van de klok, tegen 6.30 uur.
We hebben hier gegeten, de keuken was verrassend goed.
Hoe flink de kindjes in de auto geweest zijn, zo uitgelaten waren ze hier, er moest precies wat stoom afgelaten worden.
Slapen met z'n drieën in een kamer lukte niet, dus daar moesten we even ingrijpen :-(
Maar het kwam uiteindelijk allemaal goed.
Morgen opnieuw tegen 8 uur op de baan voor een rit van 8 uur naar huis!
maandag 21 juli 2014
zondag 20 juli 2014
Zondag 20 juli
De valiezen zijn ingepakt, de zon schijnt en we nemen stilaan afscheid ...
Nog een laatste keer met de vrienden loomen, zwemmen, verstoppertje spelen en dan is het voorbij dit jaar.
Maar het is mooi geweest. We zijn een koffer vol herinneringen en ervaringen rijker, hebben prachtige plekjes gezien en veel beleefd.
Toen het vrijdag regende, was het knus in de tent. Mattijs sliep al en wij keken met z'n vieren bij het licht van een olielampje naar Hunger Games 2 in bed (behalve ik dan, ik sliep al na een halfuur).
De vriendjes van Mattijs blijken niet zo aangenaam, nogal kwajongensstreken om het zacht uit te drukken.
Cyriel was er nog maar een dag en had al een gat in de omheining van de cavia's gemaakt (en daarvoor straf gekregen). De volgende dag liet hij een kalkoen vrij, hij spuit met het hete water op de anderen, wrijft zijn ijsjes af aan hun kleren en zo. Niet meteen de beste vriend voor ons manneke ...
Nu nog voor een laatste keer in de bar een ijsje kopen, even internetten (nu er nog niemand is en het net dus niet overbelast is zodat we geen ontvangst meer hebben).
Morgenochtend plannen we tegen 8 uur te vertrekken, om zo'n tien uur later in Bordeaux aan te komen, maar geen F1 deze keer maar een degelijk Ibishotel!
Nog een laatste keer met de vrienden loomen, zwemmen, verstoppertje spelen en dan is het voorbij dit jaar.
Maar het is mooi geweest. We zijn een koffer vol herinneringen en ervaringen rijker, hebben prachtige plekjes gezien en veel beleefd.
Toen het vrijdag regende, was het knus in de tent. Mattijs sliep al en wij keken met z'n vieren bij het licht van een olielampje naar Hunger Games 2 in bed (behalve ik dan, ik sliep al na een halfuur).
De vriendjes van Mattijs blijken niet zo aangenaam, nogal kwajongensstreken om het zacht uit te drukken.
Cyriel was er nog maar een dag en had al een gat in de omheining van de cavia's gemaakt (en daarvoor straf gekregen). De volgende dag liet hij een kalkoen vrij, hij spuit met het hete water op de anderen, wrijft zijn ijsjes af aan hun kleren en zo. Niet meteen de beste vriend voor ons manneke ...
Nu nog voor een laatste keer in de bar een ijsje kopen, even internetten (nu er nog niemand is en het net dus niet overbelast is zodat we geen ontvangst meer hebben).
Morgenochtend plannen we tegen 8 uur te vertrekken, om zo'n tien uur later in Bordeaux aan te komen, maar geen F1 deze keer maar een degelijk Ibishotel!
zaterdag 19 juli 2014
Zaterdag 19 juli
Wakker worden van de onweersbui en de kletterende regen op de yurt, het heeft wel wat. ... Tot je naar de wc moet.
Dan maar met een handdoek snel naar boven en de paraplu halen.
Alweer binnen gegeten dus :-(
Geen sprake van dat we thuis zouden blijven met dit weer.
Dus trekken we naar het glasmuseum, het grootste van Portugal! Best mooi, maar een beetje saai :-(
De ambachtslui aan het werk waren dan weer wel tof. We zagen hoe hij van niks een haantje blies.
En de souvenirs zijn ook gekocht! De kindjes hebben zelfs iets gekozen voor oma ...
Onderweg naar de auto nog wat trommelaars gehoordn de plaatselijke fanfare blijkbaar.
Maar wat nu? Het weer was nog steeds niet denderend.
H ns wilde wel een keer een bergrit doen, maar dat bleek allemaal te ver.
Op goed geluk naar Nazaré gereden en wat hebben we een leuke middag gehad.
Het uitzicht van de oude stad op de baai was ongelofelijk. Daarna met het kabelbaantje naar beneden en een wandeling op het strand gemaakt. Kindjes weer blij :-)
Daarna wat gekuierd door de straatjes, lekker gegeten (zeevruchten, gegrilde inktvisjes ... Niet voor mij natuurlijk :-) en mooie sfeerfoto's gemaakt.
Terug naar huis langs de kustweg, door natuurgebieden en (we zouden de Biljetjes niet zijn natuurlijk) over nagenoeg onberijdbare paden (heb ik deze keer een stukje gefilmd). Heel leuk, al is de sfeer in een badplaats niet helemaal ons ding.
Gelukkig schijnt de zon hier toch een beetje en kan het zwembad wel.
Mattijs heeft alweer twee vriendjes, de West-Vlaamkes Cyriel van 7 en Maud van 5.
Voor de rest van de avond zal hier niet veel.meer gebeuren.
En morgen valiezen pakken.
Dan maar met een handdoek snel naar boven en de paraplu halen.
Alweer binnen gegeten dus :-(
Geen sprake van dat we thuis zouden blijven met dit weer.
Dus trekken we naar het glasmuseum, het grootste van Portugal! Best mooi, maar een beetje saai :-(
De ambachtslui aan het werk waren dan weer wel tof. We zagen hoe hij van niks een haantje blies.
En de souvenirs zijn ook gekocht! De kindjes hebben zelfs iets gekozen voor oma ...
Onderweg naar de auto nog wat trommelaars gehoordn de plaatselijke fanfare blijkbaar.
Maar wat nu? Het weer was nog steeds niet denderend.
H ns wilde wel een keer een bergrit doen, maar dat bleek allemaal te ver.
Op goed geluk naar Nazaré gereden en wat hebben we een leuke middag gehad.
Het uitzicht van de oude stad op de baai was ongelofelijk. Daarna met het kabelbaantje naar beneden en een wandeling op het strand gemaakt. Kindjes weer blij :-)
Daarna wat gekuierd door de straatjes, lekker gegeten (zeevruchten, gegrilde inktvisjes ... Niet voor mij natuurlijk :-) en mooie sfeerfoto's gemaakt.
Terug naar huis langs de kustweg, door natuurgebieden en (we zouden de Biljetjes niet zijn natuurlijk) over nagenoeg onberijdbare paden (heb ik deze keer een stukje gefilmd). Heel leuk, al is de sfeer in een badplaats niet helemaal ons ding.
Gelukkig schijnt de zon hier toch een beetje en kan het zwembad wel.
Mattijs heeft alweer twee vriendjes, de West-Vlaamkes Cyriel van 7 en Maud van 5.
Voor de rest van de avond zal hier niet veel.meer gebeuren.
En morgen valiezen pakken.
vrijdag 18 juli 2014
Vrijdag 18 juli
Het begint afgezaagd te klinken, maar we stonden vanochtend alweer op met een dik wolkenpak. Het enige verschil met gisteren was dat het vandaag niet nat was. We konden buiten ontbijten.
Tegen 11 uur kwamen we aan bij het Convento de Cristo in Tomar, een parel, echt waar! We kregen er alle vijf maar geen genoeg van en zijn ook nog over de omwalling gelopen. Ongelofelijk hoe ze zoveel eeuwen geleden zo'n bouwwerken konden maken.
Daarna zetten we koers naar het kasteel van Almourol, op een eilandje in de Taag. Heel leuk om te zien en we vaarden met een klein bootje (na dik een uur wachten en dan een kwarttier vertraging), maar dat was het dan ook. Het kasteeltje stelde, na het concpvento natuurlijk, echt bitter weinig voor. Maar alleen al voor de weg erheen zouden we het nog eens doen. 'Landweg in slechte staat' noemen ze dat dan, van een understatement gesproken.
Intussen zijn we weer thuis, de wolken zijn er nog maar koud is het niet.
Bram en Bert hebben tot laat gisteren zitten manillen met de meisjes uit Ichtegem (en niet Oostende) en doen nu natuurlijk niks anders meer. Mattijs zat even in de biebcaravan, tot hij een vreselijke spin zag ;-)
Tegen 11 uur kwamen we aan bij het Convento de Cristo in Tomar, een parel, echt waar! We kregen er alle vijf maar geen genoeg van en zijn ook nog over de omwalling gelopen. Ongelofelijk hoe ze zoveel eeuwen geleden zo'n bouwwerken konden maken.
Daarna zetten we koers naar het kasteel van Almourol, op een eilandje in de Taag. Heel leuk om te zien en we vaarden met een klein bootje (na dik een uur wachten en dan een kwarttier vertraging), maar dat was het dan ook. Het kasteeltje stelde, na het concpvento natuurlijk, echt bitter weinig voor. Maar alleen al voor de weg erheen zouden we het nog eens doen. 'Landweg in slechte staat' noemen ze dat dan, van een understatement gesproken.
Intussen zijn we weer thuis, de wolken zijn er nog maar koud is het niet.
Bram en Bert hebben tot laat gisteren zitten manillen met de meisjes uit Ichtegem (en niet Oostende) en doen nu natuurlijk niks anders meer. Mattijs zat even in de biebcaravan, tot hij een vreselijke spin zag ;-)
donderdag 17 juli 2014
Donderdag 17 juli
Vannacht hard geregend en ook vanochtend nog koud, mistig en wat motregen. De yurt opgeruimd en binnen gegeten dan maar.
Er stond een uitstap gepland voor vanochtend in de hoop dat het tegen de middag weer zou opklaren.
Als eerste het kasteel van Pombal nog een keer (dat maandag gesloten was). Het was heel klein en eigenlijk ook niet zo indrukwekkend als we de voorvije weken al gezien hebben, dus we waren snel rond.
Het tweede kasteel was Porto de Mos, een bizar Moors kasteel met twee ronde torentjes. Een heksenkasreel volgens de jongens :-)
Hoewel het ook klein was, was dit toch een heel leuk bezoek (€ 1,21 per persoon).
Terug naar huis langs de gewone baan, we hebben door fenomenale landschappen gereden en alngs weggetjes en door dorpen waar waarschijnlijk nooit een buitenlander komt.
Maar absoluut de moeite!
Middagmaal in Batalha, in de schaduw van het prachtige mosteiro.
En intussen zijn we thuis en schijnt de zon!
Er stond een uitstap gepland voor vanochtend in de hoop dat het tegen de middag weer zou opklaren.
Als eerste het kasteel van Pombal nog een keer (dat maandag gesloten was). Het was heel klein en eigenlijk ook niet zo indrukwekkend als we de voorvije weken al gezien hebben, dus we waren snel rond.
Het tweede kasteel was Porto de Mos, een bizar Moors kasteel met twee ronde torentjes. Een heksenkasreel volgens de jongens :-)
Hoewel het ook klein was, was dit toch een heel leuk bezoek (€ 1,21 per persoon).
Terug naar huis langs de gewone baan, we hebben door fenomenale landschappen gereden en alngs weggetjes en door dorpen waar waarschijnlijk nooit een buitenlander komt.
Maar absoluut de moeite!
Middagmaal in Batalha, in de schaduw van het prachtige mosteiro.
En intussen zijn we thuis en schijnt de zon!
woensdag 16 juli 2014
Woensdag 16 juli
Gisteren zijn we enorm geschrokken.
Alle kinderen zaten in het zwembad, dat zij onze drie jongens, de drie Nederlanders met de twee mama's, de twee meisjes uit Lovendegem en de drie grote meisjes uit Oostende.
En dat grote mag je letterlijk nemen, ze zijn 12, 14 en 16 en allemaal groter dan mij! Soms is dat wel grappig, dan komt zo'n op het oog grote jongedame aan Bert gragen, 'gaan we verstoppertje spelen', of soms zie je zo'n groot kind ergens verstopt staan tussen de struiken, hilarisch :-)
Maar goed, gisteren dus. Opeen shoord we een gezamenlijke kreet en even later komt Bram aangestrompeld, zodra hij me ziet, begint hij te wenen. Nu blijkt dat hij een achterwaartse duik had gedaan, maar tegen de rand van hetbzwembad was geschraapt, zij rug zag er mooi uit.
Ik had hem nochtans zo duidelijk gevraagd laatst om dat niet meer te doen (maar ja, die hormonen he en dan al die meisjes).
De Nederlanders en de twee zusjes zijn trouwens vertrokken vandaag. Bram had het er wat lastig mee vanochtend, ocharme. Het afscheid gisteren was nochtans heel leuk. Mattijs en Beer keken een paar filmpjes op de computer en de rest van de groep denderde de camping rond tot tegen 11 uur.
Ik had die ochtend al sloten thee gedronken want het was best koud. 'S avonds tegen 10 uur zijn we nog een keer naar de br gegaan, met alweer thee, met ls gevolg dat ik vannacht geen oog heb dichtgedaan. Ik kon niet inslapen en was tegen 4 uur alweer klaarwakker pfff.
Het beloofde vandaag een leuke dag te worden, we zouden naar het wolvenreservaat gaan. Na een vreselijke rit met wel heel smalle en supersteile zandweggetjes en een paar keer omrijden, de place to be dan toch gevonden. Alleen bleek die enkel geopend op zaterdag, zondag en feestdagen.
Heel jammer maar we mochten er echt niet in.
Dan maar naar het Tapada national park, waar we tijdens de wandeling maar liefst 5 wilde everzwijnen en 4 herten (een ervan zelfs een kalfje) zagen. Maar eerst werden we getrakteerd op een roofvogelshow, enkel wij en een ander gezin, dus de kinderen mochten naar voren komen, de vogels vasthouden en trucjes uithalen, echt heel leuk!
De dag was uiteindelijk dan toch geslaagd!
Alle kinderen zaten in het zwembad, dat zij onze drie jongens, de drie Nederlanders met de twee mama's, de twee meisjes uit Lovendegem en de drie grote meisjes uit Oostende.
En dat grote mag je letterlijk nemen, ze zijn 12, 14 en 16 en allemaal groter dan mij! Soms is dat wel grappig, dan komt zo'n op het oog grote jongedame aan Bert gragen, 'gaan we verstoppertje spelen', of soms zie je zo'n groot kind ergens verstopt staan tussen de struiken, hilarisch :-)
Maar goed, gisteren dus. Opeen shoord we een gezamenlijke kreet en even later komt Bram aangestrompeld, zodra hij me ziet, begint hij te wenen. Nu blijkt dat hij een achterwaartse duik had gedaan, maar tegen de rand van hetbzwembad was geschraapt, zij rug zag er mooi uit.
Ik had hem nochtans zo duidelijk gevraagd laatst om dat niet meer te doen (maar ja, die hormonen he en dan al die meisjes).
De Nederlanders en de twee zusjes zijn trouwens vertrokken vandaag. Bram had het er wat lastig mee vanochtend, ocharme. Het afscheid gisteren was nochtans heel leuk. Mattijs en Beer keken een paar filmpjes op de computer en de rest van de groep denderde de camping rond tot tegen 11 uur.
Ik had die ochtend al sloten thee gedronken want het was best koud. 'S avonds tegen 10 uur zijn we nog een keer naar de br gegaan, met alweer thee, met ls gevolg dat ik vannacht geen oog heb dichtgedaan. Ik kon niet inslapen en was tegen 4 uur alweer klaarwakker pfff.
Het beloofde vandaag een leuke dag te worden, we zouden naar het wolvenreservaat gaan. Na een vreselijke rit met wel heel smalle en supersteile zandweggetjes en een paar keer omrijden, de place to be dan toch gevonden. Alleen bleek die enkel geopend op zaterdag, zondag en feestdagen.
Heel jammer maar we mochten er echt niet in.
Dan maar naar het Tapada national park, waar we tijdens de wandeling maar liefst 5 wilde everzwijnen en 4 herten (een ervan zelfs een kalfje) zagen. Maar eerst werden we getrakteerd op een roofvogelshow, enkel wij en een ander gezin, dus de kinderen mochten naar voren komen, de vogels vasthouden en trucjes uithalen, echt heel leuk!
De dag was uiteindelijk dan toch geslaagd!
maandag 14 juli 2014
Maandag 14 juli
Daar stonden we dan ... Na een niet al te lange rit, maar toch een stevige klim ... Bij het kasteel van Pombal!
Maar wat we niet wisten, is dat alles gesloten is op maandag, jammer genoeg.
We konden gelukkig wel een rondje rondom lopen en door het sleutelgat naar binnen kijken. Wat een mooi kasteel! Hier komen we zeker terug!
Drie van de vijf stops vandaag gingen dus niet door.
Dan maar naar Fatima, waar we ons vergaapten aan de vreemde religieuze gebruiken, de pelgrims op knieën, de reuzegrote kaarsen, het grote 'vuur van de wereld', de vele winkeltjes met curiosa ...
Bram vindt het hele christelijke geloof maar niks, Bert is onverschillig, maar Mattijs is heel gefascineerd, hij kreeg maar niet genoeg van de beeldjes en de verhalen die erbij horen (wilde ook alle winkeltjes binnen om te kijken).
We wilden daarna nog naar Marinha Grande, een glasblazerij bezoeken, maar ook die bleek gesloten op maandag. Dan maar naar huis.
De hele uitstap is verplaatst naar zaterdag, dan voorspellen ze toch wat bewolking en zijn de vrienden van de jongens allemaal naar huis.
Woensdag naar het wolvenopvangcentrum, we zijn benieuwd!
De grillavond gisteren was fantastisch, het eten was heerlijk (vooral het secreto de porco) en het gezelschap zalig. We hebben Belgen ontmoet met twee dochters die speelkameraadjes zijn van de jongens, en ook wij kunnen het goed met elkaar vinden.
Het was geslaagd!
Maar wat we niet wisten, is dat alles gesloten is op maandag, jammer genoeg.
We konden gelukkig wel een rondje rondom lopen en door het sleutelgat naar binnen kijken. Wat een mooi kasteel! Hier komen we zeker terug!
Drie van de vijf stops vandaag gingen dus niet door.
Dan maar naar Fatima, waar we ons vergaapten aan de vreemde religieuze gebruiken, de pelgrims op knieën, de reuzegrote kaarsen, het grote 'vuur van de wereld', de vele winkeltjes met curiosa ...
Bram vindt het hele christelijke geloof maar niks, Bert is onverschillig, maar Mattijs is heel gefascineerd, hij kreeg maar niet genoeg van de beeldjes en de verhalen die erbij horen (wilde ook alle winkeltjes binnen om te kijken).
We wilden daarna nog naar Marinha Grande, een glasblazerij bezoeken, maar ook die bleek gesloten op maandag. Dan maar naar huis.
De hele uitstap is verplaatst naar zaterdag, dan voorspellen ze toch wat bewolking en zijn de vrienden van de jongens allemaal naar huis.
Woensdag naar het wolvenopvangcentrum, we zijn benieuwd!
De grillavond gisteren was fantastisch, het eten was heerlijk (vooral het secreto de porco) en het gezelschap zalig. We hebben Belgen ontmoet met twee dochters die speelkameraadjes zijn van de jongens, en ook wij kunnen het goed met elkaar vinden.
Het was geslaagd!
zondag 13 juli 2014
Zondag 13 juli
Vrijdag, zaterdag en zondag doen we lekker NIKS!
De kinderen zitten de hele dag in het zwembad en spelen met vrienden tot het donker is, eten ijsjes en kijken met de hele bende naar de voetbalwedstrijden. Ze ravotten op de plastic krokodil of op de grote band van de zusjes uit Oostende.
Ze voederen de ganzen en kippen die hier vrij rondlopen. Mattijs en zijn vriendje kleuren hele blaren vol met vanalles.
Wij pendelen tussen de yurt en de bar, doen af en toe een barbecuetje en genieten van de rust.
Vanochtend zijn we wel tot de markt van Lourical gereden en hebben wat voorraad kaas en fruit en groenten ingeslagen. Het was best een gezellige markt, al miste ik wat keramiek en juwelen. Hans kocht een speciaal geitenkaasje en het smaakte vanmiddag!
Mattijs heeft al prachtige vlinders gezien, een volledig gele, prachtig diep kleur. Ook salamanders en heel veel vogels, roodborstjes en zo. Ik ga een keer blijven zitten met mijn camera in de aanslag.
Vanavond gaan we naar de Portugese grillavond en pikken daarna de voetbalfinale vanop de eerste rij mee.
Morgen doen we een uitstapje, vermoedelijk naar een paar kastelen en dan naar Almourol, een eilandje in de Taag. Of het kan ook een rondje in de buurt hier worden. In elk geval gaan we woensdag naar Mafra en dan naar het wolvenopvangcentrum, dat staat vast.
De kinderen zitten de hele dag in het zwembad en spelen met vrienden tot het donker is, eten ijsjes en kijken met de hele bende naar de voetbalwedstrijden. Ze ravotten op de plastic krokodil of op de grote band van de zusjes uit Oostende.
Ze voederen de ganzen en kippen die hier vrij rondlopen. Mattijs en zijn vriendje kleuren hele blaren vol met vanalles.
Wij pendelen tussen de yurt en de bar, doen af en toe een barbecuetje en genieten van de rust.
Vanochtend zijn we wel tot de markt van Lourical gereden en hebben wat voorraad kaas en fruit en groenten ingeslagen. Het was best een gezellige markt, al miste ik wat keramiek en juwelen. Hans kocht een speciaal geitenkaasje en het smaakte vanmiddag!
Mattijs heeft al prachtige vlinders gezien, een volledig gele, prachtig diep kleur. Ook salamanders en heel veel vogels, roodborstjes en zo. Ik ga een keer blijven zitten met mijn camera in de aanslag.
Vanavond gaan we naar de Portugese grillavond en pikken daarna de voetbalfinale vanop de eerste rij mee.
Morgen doen we een uitstapje, vermoedelijk naar een paar kastelen en dan naar Almourol, een eilandje in de Taag. Of het kan ook een rondje in de buurt hier worden. In elk geval gaan we woensdag naar Mafra en dan naar het wolvenopvangcentrum, dat staat vast.
donderdag 10 juli 2014
Donderdag 10 juli
We hebben beslist niet naar de eilanden te gaan wegens te duur en veel te warm (bovendien geen schaduw op het hele eiland en verplicht vijf uur ter plaatse blijven).
Het is dus het prachtige Lissabon geworden. Maar het was echt wel heet!
We zijn naat het castelo sao jorge geweest, een pareltje, echt.
Kindjes flink mee zonder morren en het was klimmen, trap op en trap af. Mattijs wil persee alles zien, echt een vree kind hoor, overal zo in geïnteresseerd, oude muren, vondsten van vroeger, heel leuk want ik geniet mee :-)
Na een lekker hapje (waarbij Hans een big bear bestelde en een glas van 1 liter kreeg!) hebben we nog wat rondgewandeld in Alfama, de stad blijft heerlijk om in rond te lopen (maar had ik al gezegd dat het heet was? 33 graden en geen wind).
Tegen vier uur dan toch terug richting de camping, we zijn allemaal bekaf ...
Bert en Mattijs zitten nu in het zwembad en wij heerlijk fris in de bat, waar we zometeen weer lekker gaan eten. Vanavond op tijd naar bed, gisteren met de Nederlanders naar de wedstrijd gekeken en laat in bed dus, vanochtend met spijt in het hart de slapende roosjes wakker moeten maken, dus morgen lekker lang blijven liggen en misschien wel een keer boterkoeken halen.
De voorspellingen blijven super tot volgende week donderdag!
Het is dus het prachtige Lissabon geworden. Maar het was echt wel heet!
We zijn naat het castelo sao jorge geweest, een pareltje, echt.
Kindjes flink mee zonder morren en het was klimmen, trap op en trap af. Mattijs wil persee alles zien, echt een vree kind hoor, overal zo in geïnteresseerd, oude muren, vondsten van vroeger, heel leuk want ik geniet mee :-)
Na een lekker hapje (waarbij Hans een big bear bestelde en een glas van 1 liter kreeg!) hebben we nog wat rondgewandeld in Alfama, de stad blijft heerlijk om in rond te lopen (maar had ik al gezegd dat het heet was? 33 graden en geen wind).
Tegen vier uur dan toch terug richting de camping, we zijn allemaal bekaf ...
Bert en Mattijs zitten nu in het zwembad en wij heerlijk fris in de bat, waar we zometeen weer lekker gaan eten. Vanavond op tijd naar bed, gisteren met de Nederlanders naar de wedstrijd gekeken en laat in bed dus, vanochtend met spijt in het hart de slapende roosjes wakker moeten maken, dus morgen lekker lang blijven liggen en misschien wel een keer boterkoeken halen.
De voorspellingen blijven super tot volgende week donderdag!
dinsdag 8 juli 2014
Gedichtjes
Om de traditie van vroeger in ere te houden, hebben we gedichtjes gemaakt:
Mattijs mag geen Leerdammer pakken
Daarvan gaat hij dunnetjes kakken
Dus eet hij maar vlees
Het liefst nog van Kees
Dan kakt hij zo traag als de slakken
Bram gaat op stap met zijn meisjes
Hij koopt ze allemaal ijsjes
Maar dat wordt wat duur
En mama zegt zuur
't Is me wel wat met die reisjes
Dinsdag 8 juli
De zon die door het raam boven in de yurt naar binnen schijnt, een kraaiende haan en wat kippen die rond de tent scharrelen, kwetterende vogels op de achtergrond ... Zo moet vakantie zijn.
Een paar dagjes lekker niksen kan zo'n deugd doen, boeken lezen, wat internetten, iets drinken in de bar, barbecueën 's avonds, wat wil een mens nog meer. Het weer was vanochtend niet denderend, maar het trok tegen de middag helemaal open, wat een plezier.
De kinderen liggen al twee dagen om 10 uur in het zwembad en blijven daar tot tegen 6 uur, zo hebben wij het ook rustig. Mattijs pendelt tussen het zwembad, de diertjes, de yurt en het zwembad en amuseert zich zo te zien ook wel.
Bram heeft een hele harem van meisjes rond zich verzameld en is de lieveling van hen allemaal :-)
's Avonds kaarten we met Mattijs, zotje verjagen en 'wie het meest legt krijgt de kaarten en aas is de hoogste en omtereerst alle kaarten kwijt', goed voor eindeloos plezier haha!
Bram was lelijk verbrand de eerste dag en vervelt nu. Veel smeren dus en zo vaak mogelijk een truitje aandoen.
En nu terug naar de tent, nog wat verder lezen, want dat is natuurlijk vakantie!
Een paar dagjes lekker niksen kan zo'n deugd doen, boeken lezen, wat internetten, iets drinken in de bar, barbecueën 's avonds, wat wil een mens nog meer. Het weer was vanochtend niet denderend, maar het trok tegen de middag helemaal open, wat een plezier.
De kinderen liggen al twee dagen om 10 uur in het zwembad en blijven daar tot tegen 6 uur, zo hebben wij het ook rustig. Mattijs pendelt tussen het zwembad, de diertjes, de yurt en het zwembad en amuseert zich zo te zien ook wel.
Bram heeft een hele harem van meisjes rond zich verzameld en is de lieveling van hen allemaal :-)
's Avonds kaarten we met Mattijs, zotje verjagen en 'wie het meest legt krijgt de kaarten en aas is de hoogste en omtereerst alle kaarten kwijt', goed voor eindeloos plezier haha!
Bram was lelijk verbrand de eerste dag en vervelt nu. Veel smeren dus en zo vaak mogelijk een truitje aandoen.
En nu terug naar de tent, nog wat verder lezen, want dat is natuurlijk vakantie!
zondag 6 juli 2014
Zondag 6 juli
Gisteren een rustig dagje thuis, in de regen jammer genoeg.
De avond was wel gezellig, we konden buiten barbecueën en op groot scherm de wedstrijd meevolgen.
Maar vanochtend alweer opgestaan met regen (al wisten we dat vandaag de slechtste dag zou zijn).
Wat stond er op het programma?
Een rit naar de zon graag, die duurde toch tot voorbij Peniche. Meteen rechtsomkeert gemaakt en richting zee, want daar zat een blauw gat in de lucht. De weg erheen was heel mooi, langs peren- en appelboomgaarden en wijngaarden en een schitterend landschap! Dat hebben we dan toch gehad :-)
Peniche zelf was niet bijzonder, wel een mooie wandeling langs het water naar de vuurtoren, best aangenaam. Dan een bezoek aan de gevangenis en het fort, met een ontgoochelend museum ...
Nu blijkt dat we het verkeede fort van Peniche bezocht hebben. We wilden eigenlijk het fort op de Berlengaseilanden zien, dat doen we donderdag dan.
Dan naar Alcobassa met een fraai klooster (en een leuke stad ook). Heel mooi binnen en bovendien gratis. Indrukwekkend interieur! De graftomben van Pedro en Ines (waarvoor ik gekomen was) konden we niet zien, er was een misviering bezig en de zijgangen naar de tomben waren afgezet, we zagen ze wel door een nis vanuit het dormitorium.
Laatste stop was Batalha (gezellig in de zon jippie en alweer gratis). Wat een prachtig klooster! Interieur voldeed niet echt aan de verwachtingen, Alcobassa was mooier. De onvoltooide kapellen waren wel grappig om te zien en de Manuelijnse bouwstijl (waarvan we eindelijk weten wat die is) was echt ongelofelijk! Bij het graf van de onbekende soldaat stonden soldaten die graag let djongens op d foto gingen.
De dag is al bij al nog geslaagd en we hebben weinig regen gehad.
Maar nu wel een overdosis autoritjes, dus de komende twee dagen blijven we gewoon op de camping!
De avond was wel gezellig, we konden buiten barbecueën en op groot scherm de wedstrijd meevolgen.
Maar vanochtend alweer opgestaan met regen (al wisten we dat vandaag de slechtste dag zou zijn).
Wat stond er op het programma?
Een rit naar de zon graag, die duurde toch tot voorbij Peniche. Meteen rechtsomkeert gemaakt en richting zee, want daar zat een blauw gat in de lucht. De weg erheen was heel mooi, langs peren- en appelboomgaarden en wijngaarden en een schitterend landschap! Dat hebben we dan toch gehad :-)
Peniche zelf was niet bijzonder, wel een mooie wandeling langs het water naar de vuurtoren, best aangenaam. Dan een bezoek aan de gevangenis en het fort, met een ontgoochelend museum ...
Nu blijkt dat we het verkeede fort van Peniche bezocht hebben. We wilden eigenlijk het fort op de Berlengaseilanden zien, dat doen we donderdag dan.
Dan naar Alcobassa met een fraai klooster (en een leuke stad ook). Heel mooi binnen en bovendien gratis. Indrukwekkend interieur! De graftomben van Pedro en Ines (waarvoor ik gekomen was) konden we niet zien, er was een misviering bezig en de zijgangen naar de tomben waren afgezet, we zagen ze wel door een nis vanuit het dormitorium.
Laatste stop was Batalha (gezellig in de zon jippie en alweer gratis). Wat een prachtig klooster! Interieur voldeed niet echt aan de verwachtingen, Alcobassa was mooier. De onvoltooide kapellen waren wel grappig om te zien en de Manuelijnse bouwstijl (waarvan we eindelijk weten wat die is) was echt ongelofelijk! Bij het graf van de onbekende soldaat stonden soldaten die graag let djongens op d foto gingen.
De dag is al bij al nog geslaagd en we hebben weinig regen gehad.
Maar nu wel een overdosis autoritjes, dus de komende twee dagen blijven we gewoon op de camping!
vrijdag 4 juli 2014
Vrijdag 4 juli
Opgestaan met regen vanochtend :-(
Dan maar alles opgeruimd binnen en de tafel vrijgemaakt, wat broodjes gehaald bij de bakker en snel ontbeten.
We maken vandaag dan maar een ritje, beter dan met zo'n miezerig weer in een kleine yurt te zitten.
Bussaco als eerste op de lijst. Zonder mist zou het echt wel een mooi park zijn, het kasteel zelf is wat vergane glorie, maar het zal ooit ongetwijfeld heel mooi geweest zijn. De mist was echter zo dik dat je amper 10 meter ver kon zien en bovendien miezerde het nog steeds. We besloten om toch naar Cruz Alta te rijden, een heel mooi uitzichtpunt, wie weet kwamen we wel boven de mist uit.
Onderweg nog even bij het militair museum gestopt, er is hier in 1810 blijkbaar zwaar slag geleverd met de Engelsen tegen de Fransen. De eerste vrijdag van de maand was het bovendien gratis, als dat geen geluk hebben is! Het stelde uiteindelijk niet zoveel voor, maar het was wel leuk om even uit te stappen en wat rond te kunnen lopen. Fotograferen mocht jammer genoeg niet.
Cruz Alta hebben we opgegeven, de weg was echt onberijdbaar, dit waren geen weg met wat putten in, maat een grote put met hier en daar een stukje weg.
Nu we toch in de buurt waren, wilden we de bron van Luso (dorpje) vinden, dat is het water dat we hier altijd drinken. Nog een rondje of drie door het park van Bussaco (gelukkig bleef het toegangsticket de hele dag geldig) en een keer te ver rijden, maar we hebben ze gevonden. We hadden een lege fles mee en die vulden we daar natuurlijk! We hebben nu wel heel wat van het Portugese binnenland gezien!
Op naar Lorvão met naar verluidt een prachtklooster. De weg erheen liep door troosteloze dorpjes en met de mist die er nog steeds hong, zou je haast moedeloos worden. Daar toegekomen bleek het klooster pas te openenen om twee uur, nog een uur dus. We hebben er niet op gewacht.
Onderweg naar Conimbriga zagen we een wegwijzer naar de moinhos de Gavinhos, windmolens dus. We zagen ze in de verte al staan op een heuvelrug en boven was het gewoon ongelofelijk mooi, toch blij dat we afgeslagen waren.
Conimbriga zelf bleek absoluut de moeite! Prachtige oude Romeinse resten, mooie mozaïeken, oude tempels en huizen, wonderlijk mooi bewaard. Ook de kinderen en dan vooral Mattijs waren gefascineerd! Nog zven het luseum binnengelopen, daar zagen we geld (dat hadden ze net nog gevraagd :-) of er toen ook geld bestond), scharen (jawel), muurschilderingen en nog meer fraais, echt heel mooi!
Volgens de weersvoorspelling zou het na vier uur weer opklaren in Lourical maar dat blijkt niet helemaal waar. Maar dat trekken de mannekes zich niet aan, ze zitten alweer in het zwembad.
Gisteren heeft Hans sardientjes gemaakt en ze hebben allemaal gesmuld. Het was nog steeds heel rustig op de camping, dus hebben Bram, Bert en ik gekaart 's avonds tot het echt wel te donker was om nog rood en zwart te kunnen onderscheiden.
Ik maak alvast een noodplan klaar voor morgen, want oo, zaterdag en zondag geven ze troosteoos weer, maar vanaf maandag 30 graden en meer. We leven op hoop!
Dan maar alles opgeruimd binnen en de tafel vrijgemaakt, wat broodjes gehaald bij de bakker en snel ontbeten.
We maken vandaag dan maar een ritje, beter dan met zo'n miezerig weer in een kleine yurt te zitten.
Bussaco als eerste op de lijst. Zonder mist zou het echt wel een mooi park zijn, het kasteel zelf is wat vergane glorie, maar het zal ooit ongetwijfeld heel mooi geweest zijn. De mist was echter zo dik dat je amper 10 meter ver kon zien en bovendien miezerde het nog steeds. We besloten om toch naar Cruz Alta te rijden, een heel mooi uitzichtpunt, wie weet kwamen we wel boven de mist uit.
Onderweg nog even bij het militair museum gestopt, er is hier in 1810 blijkbaar zwaar slag geleverd met de Engelsen tegen de Fransen. De eerste vrijdag van de maand was het bovendien gratis, als dat geen geluk hebben is! Het stelde uiteindelijk niet zoveel voor, maar het was wel leuk om even uit te stappen en wat rond te kunnen lopen. Fotograferen mocht jammer genoeg niet.
Cruz Alta hebben we opgegeven, de weg was echt onberijdbaar, dit waren geen weg met wat putten in, maat een grote put met hier en daar een stukje weg.
Nu we toch in de buurt waren, wilden we de bron van Luso (dorpje) vinden, dat is het water dat we hier altijd drinken. Nog een rondje of drie door het park van Bussaco (gelukkig bleef het toegangsticket de hele dag geldig) en een keer te ver rijden, maar we hebben ze gevonden. We hadden een lege fles mee en die vulden we daar natuurlijk! We hebben nu wel heel wat van het Portugese binnenland gezien!
Op naar Lorvão met naar verluidt een prachtklooster. De weg erheen liep door troosteloze dorpjes en met de mist die er nog steeds hong, zou je haast moedeloos worden. Daar toegekomen bleek het klooster pas te openenen om twee uur, nog een uur dus. We hebben er niet op gewacht.
Onderweg naar Conimbriga zagen we een wegwijzer naar de moinhos de Gavinhos, windmolens dus. We zagen ze in de verte al staan op een heuvelrug en boven was het gewoon ongelofelijk mooi, toch blij dat we afgeslagen waren.
Conimbriga zelf bleek absoluut de moeite! Prachtige oude Romeinse resten, mooie mozaïeken, oude tempels en huizen, wonderlijk mooi bewaard. Ook de kinderen en dan vooral Mattijs waren gefascineerd! Nog zven het luseum binnengelopen, daar zagen we geld (dat hadden ze net nog gevraagd :-) of er toen ook geld bestond), scharen (jawel), muurschilderingen en nog meer fraais, echt heel mooi!
Volgens de weersvoorspelling zou het na vier uur weer opklaren in Lourical maar dat blijkt niet helemaal waar. Maar dat trekken de mannekes zich niet aan, ze zitten alweer in het zwembad.
Gisteren heeft Hans sardientjes gemaakt en ze hebben allemaal gesmuld. Het was nog steeds heel rustig op de camping, dus hebben Bram, Bert en ik gekaart 's avonds tot het echt wel te donker was om nog rood en zwart te kunnen onderscheiden.
Ik maak alvast een noodplan klaar voor morgen, want oo, zaterdag en zondag geven ze troosteoos weer, maar vanaf maandag 30 graden en meer. We leven op hoop!
donderdag 3 juli 2014
Donderdag 3 juli
De zon is er!
En de jongens hebben vrienden, de enige andere kindjes van hun leeftijd op de camping :-)
Vanochtend om 9 uur lagen ze al in het water, zo moet vakantie zijn.
Wij hangen vandaag gewoon wat in de bar of bij de yurt rond, ook dat is vakantie.
Zondag geven ze wat minder weer naar de late middag toe, dus dan doen we misschien nog een uitstapje. Maar verder 30 graden en meer :-)
Mattijs is gisteren van de schommel gevallen, met een buil op zijn achterhoofd tot gevolg.
Het eten in de bar deed deugd, we hadden de trappen gisteren beklommen en afgedaald met enkel een stukje cake in de maag, dat was toch te weinig.
Maar een halve kip, hm, die kreeg ik toch niet op ...
Mattijs heeft wat last van keelpijn, maar geen koorts, oef.
En de jongens hebben vrienden, de enige andere kindjes van hun leeftijd op de camping :-)
Vanochtend om 9 uur lagen ze al in het water, zo moet vakantie zijn.
Wij hangen vandaag gewoon wat in de bar of bij de yurt rond, ook dat is vakantie.
Zondag geven ze wat minder weer naar de late middag toe, dus dan doen we misschien nog een uitstapje. Maar verder 30 graden en meer :-)
Mattijs is gisteren van de schommel gevallen, met een buil op zijn achterhoofd tot gevolg.
Het eten in de bar deed deugd, we hadden de trappen gisteren beklommen en afgedaald met enkel een stukje cake in de maag, dat was toch te weinig.
Maar een halve kip, hm, die kreeg ik toch niet op ...
Mattijs heeft wat last van keelpijn, maar geen koorts, oef.
woensdag 2 juli 2014
Woensdag 2 juli
Gepakt en gezakt, hans haalt de auto op uit de parkeergarage en ik sta in de hal van het hotel te wachten - wachten - wachten - wachten ...
De gps ging alweer de mist in, net als gisteren, hopeloos verloren in Braga dus :-)
Maar het is gelukt en we konden de stad achter ons laten, op naar Vila Real en het mooiste huis annex park van het Iberische schiereiland. Het was even zoeken, maar we vonden de solar de mateus. Wat een teleurstelling, 30 euro voor een ommetje door de tuinen, dat hadden we er niet voor over.
Dan maar naar Lmego en de Nossa Senhora dos Remedios. 650 treden naar beneden en weer naar boven, doe het ons maar na! En de kinderen? Die hadden na 1300 treden nog even veel energie, waar blijven ze die halen?
Onderweg naar de camping zagen de prachtige curvos do Douro, een heel mooi landschap, maar je moet me op mijn woord geloven :-) er was geen plaats om even stil te staan en een foto te nemen!
Net buiten Lamego is het beginnen regenen, donderen, bliksemen ... Tot net voor Pombal!
Moedeloos werden we ervan. Maar gelukkig is het droog in Lourical!
Jawel we zijn er geraakt! HEERLIJK is dat, net thuiskomen.
Alles is uitgepakt, we zijn helemaal geïnstalleerd en drinken nu iets lekkers in de bar, een ijsje voor de kindjes natuurlijk! De camping is bijna helemaal leeg, minder leuk voor de jongens, maar het zwembad is voorlopig helemaal voor hen alleen.
Morgen even helemaal niks doen, behlve aan de stapel boeken beginnen. Wolfskinderen is de eerste in de rij ...
De gps ging alweer de mist in, net als gisteren, hopeloos verloren in Braga dus :-)
Maar het is gelukt en we konden de stad achter ons laten, op naar Vila Real en het mooiste huis annex park van het Iberische schiereiland. Het was even zoeken, maar we vonden de solar de mateus. Wat een teleurstelling, 30 euro voor een ommetje door de tuinen, dat hadden we er niet voor over.
Dan maar naar Lmego en de Nossa Senhora dos Remedios. 650 treden naar beneden en weer naar boven, doe het ons maar na! En de kinderen? Die hadden na 1300 treden nog even veel energie, waar blijven ze die halen?
Onderweg naar de camping zagen de prachtige curvos do Douro, een heel mooi landschap, maar je moet me op mijn woord geloven :-) er was geen plaats om even stil te staan en een foto te nemen!
Net buiten Lamego is het beginnen regenen, donderen, bliksemen ... Tot net voor Pombal!
Moedeloos werden we ervan. Maar gelukkig is het droog in Lourical!
Jawel we zijn er geraakt! HEERLIJK is dat, net thuiskomen.
Alles is uitgepakt, we zijn helemaal geïnstalleerd en drinken nu iets lekkers in de bar, een ijsje voor de kindjes natuurlijk! De camping is bijna helemaal leeg, minder leuk voor de jongens, maar het zwembad is voorlopig helemaal voor hen alleen.
Morgen even helemaal niks doen, behlve aan de stapel boeken beginnen. Wolfskinderen is de eerste in de rij ...
dinsdag 1 juli 2014
Dinsdag 1 juli
De dag begon bewolkt vandaag ...
Maar we hebben het erop gewaagd en zijn niet in het hotel gebleven!
Een overdosis aan haantjes vandaag, na het bezoek aan het mooi versierde Barcelos. Op het parkeerterrein sprak ons iemand aan die € 4 parkeergeld vroeg. Onze ervaring in Granada van een paar jaar geleden nog in het achterhoofd vertrouwden we het niet helemaal. De sjofele man zag er niet als een parkeerwachter uit. We hebben hem toch betaald omdat we bang waren dat hij krassen zou maken op de auto.
Overal in de stad stonden haantjes, groot groter grootst :-) Mattijs was helemaal in zijn nopjes. Recht naar de Turismo, ik had eht bezoek,wat voorbereid met bezoenswaardigheden en wilde fraag een plattegrond met daarop die dingen aangeduid. Ik vroeg aan de lieve dame in kwestie de plaatsen en bin alles wat ik zei, had ze meteen het nummertje op de kaart klaar :-)
Barcelos is een leuk stadje. We zagen onder meer zen schandpaal uit de 16de eeuw, overblijfselen van een klooster uit de 2de eeuw v.Chr., een prachtige sobere parochiekerk (niet in de typische witte bouwstijl,van Portugal) met een schitteren !! interieur. Dan liepen we nog even het tratis keramiekmuseum binnen, dat we alle vijf heel mooi vonden.
Het is trouwens allemaal heel goedkoop of zelfs gratis in Portugal, ook het eten.
De volgende stop was Viana do Castelo. We reden onderweg langs een beboste weg met tussen de bomen schaaars geklede dames van plezier :-)
De stad zelf was een teleurstelling. Onder politiebegeleiding ben ik snel de Turismo binnengelopen voor een plattegrondje naar de igreja santa luzia boven op de berg. Die was prachtig (ik val in herhaling). We beklommen de toren met 150 treden en een heel smalle wenteltrap.naar de top van de kerk voor een prachtig uitzicht. Mattijs en ik durfden eerst de draaitrap niet op, maar we overwonnen onszelf en gingen toch. Na het uitzicht gezien te hebben, waren we heel eeg blij!
Wat verderop langs de weg bezochten we nog een citania uit de ijzertijd, echt de moeite.
Vervolgens wolden we de moonhos de vente in Montedor zien, maar daar hebben we heel lang naar moeten zoeken. De weg erheen was ongelofelijk, heel erg smal en kronkelend langs kleine dorpjes, echt heel leuk. Uiteindelijk vonden we ze toch en het loonde echt de moeite om toch te blijven zoeken. De vuurtoren was dan weer flauw.
Naar Ponte de Lima dan. De brug over en een bezoekje aan het speelgoedmuseum, goed voor drie kinderen in extase :-) Daarna dronken we iets om wat op te warmen, want het was echt wel fris ... Tussen de plaatselijke bevolking, allemaal mannen op een rijtje aan de bar, heel.grappig!
Als laatste vandaag wilden we nog de san tiago de antas bekijken, maar dat was onbegonnen werk. Dan maar terug naar het hotel, wat bekomen, want het was een lange dag, en dan de zoektocht naar een restaurant. Dat is wel wat teleurstellend aan Braga, er is hier precies niks te eten te vinden, heel vreemd. Uiteindelijk is het toch gelukt, we zagen er zelfs Argentinië winnen.
Morgen langs Vila Real en Lamego naar de camping, eindelijk.
En nu België-VS bekijken!
Maar we hebben het erop gewaagd en zijn niet in het hotel gebleven!
Een overdosis aan haantjes vandaag, na het bezoek aan het mooi versierde Barcelos. Op het parkeerterrein sprak ons iemand aan die € 4 parkeergeld vroeg. Onze ervaring in Granada van een paar jaar geleden nog in het achterhoofd vertrouwden we het niet helemaal. De sjofele man zag er niet als een parkeerwachter uit. We hebben hem toch betaald omdat we bang waren dat hij krassen zou maken op de auto.
Overal in de stad stonden haantjes, groot groter grootst :-) Mattijs was helemaal in zijn nopjes. Recht naar de Turismo, ik had eht bezoek,wat voorbereid met bezoenswaardigheden en wilde fraag een plattegrond met daarop die dingen aangeduid. Ik vroeg aan de lieve dame in kwestie de plaatsen en bin alles wat ik zei, had ze meteen het nummertje op de kaart klaar :-)
Barcelos is een leuk stadje. We zagen onder meer zen schandpaal uit de 16de eeuw, overblijfselen van een klooster uit de 2de eeuw v.Chr., een prachtige sobere parochiekerk (niet in de typische witte bouwstijl,van Portugal) met een schitteren !! interieur. Dan liepen we nog even het tratis keramiekmuseum binnen, dat we alle vijf heel mooi vonden.
Het is trouwens allemaal heel goedkoop of zelfs gratis in Portugal, ook het eten.
De volgende stop was Viana do Castelo. We reden onderweg langs een beboste weg met tussen de bomen schaaars geklede dames van plezier :-)
De stad zelf was een teleurstelling. Onder politiebegeleiding ben ik snel de Turismo binnengelopen voor een plattegrondje naar de igreja santa luzia boven op de berg. Die was prachtig (ik val in herhaling). We beklommen de toren met 150 treden en een heel smalle wenteltrap.naar de top van de kerk voor een prachtig uitzicht. Mattijs en ik durfden eerst de draaitrap niet op, maar we overwonnen onszelf en gingen toch. Na het uitzicht gezien te hebben, waren we heel eeg blij!
Wat verderop langs de weg bezochten we nog een citania uit de ijzertijd, echt de moeite.
Vervolgens wolden we de moonhos de vente in Montedor zien, maar daar hebben we heel lang naar moeten zoeken. De weg erheen was ongelofelijk, heel erg smal en kronkelend langs kleine dorpjes, echt heel leuk. Uiteindelijk vonden we ze toch en het loonde echt de moeite om toch te blijven zoeken. De vuurtoren was dan weer flauw.
Naar Ponte de Lima dan. De brug over en een bezoekje aan het speelgoedmuseum, goed voor drie kinderen in extase :-) Daarna dronken we iets om wat op te warmen, want het was echt wel fris ... Tussen de plaatselijke bevolking, allemaal mannen op een rijtje aan de bar, heel.grappig!
Als laatste vandaag wilden we nog de san tiago de antas bekijken, maar dat was onbegonnen werk. Dan maar terug naar het hotel, wat bekomen, want het was een lange dag, en dan de zoektocht naar een restaurant. Dat is wel wat teleurstellend aan Braga, er is hier precies niks te eten te vinden, heel vreemd. Uiteindelijk is het toch gelukt, we zagen er zelfs Argentinië winnen.
Morgen langs Vila Real en Lamego naar de camping, eindelijk.
En nu België-VS bekijken!
Abonneren op:
Posts (Atom)