Gepakt en gezakt, hans haalt de auto op uit de parkeergarage en ik sta in de hal van het hotel te wachten - wachten - wachten - wachten ...
De gps ging alweer de mist in, net als gisteren, hopeloos verloren in Braga dus :-)
Maar het is gelukt en we konden de stad achter ons laten, op naar Vila Real en het mooiste huis annex park van het Iberische schiereiland. Het was even zoeken, maar we vonden de solar de mateus. Wat een teleurstelling, 30 euro voor een ommetje door de tuinen, dat hadden we er niet voor over.
Dan maar naar Lmego en de Nossa Senhora dos Remedios. 650 treden naar beneden en weer naar boven, doe het ons maar na! En de kinderen? Die hadden na 1300 treden nog even veel energie, waar blijven ze die halen?
Onderweg naar de camping zagen de prachtige curvos do Douro, een heel mooi landschap, maar je moet me op mijn woord geloven :-) er was geen plaats om even stil te staan en een foto te nemen!
Net buiten Lamego is het beginnen regenen, donderen, bliksemen ... Tot net voor Pombal!
Moedeloos werden we ervan. Maar gelukkig is het droog in Lourical!
Jawel we zijn er geraakt! HEERLIJK is dat, net thuiskomen.
Alles is uitgepakt, we zijn helemaal geïnstalleerd en drinken nu iets lekkers in de bar, een ijsje voor de kindjes natuurlijk! De camping is bijna helemaal leeg, minder leuk voor de jongens, maar het zwembad is voorlopig helemaal voor hen alleen.
Morgen even helemaal niks doen, behlve aan de stapel boeken beginnen. Wolfskinderen is de eerste in de rij ...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten